Ed leeft een fragmentarisch bestaan, altijd onderweg, van hier naar daar. Toen hij deze ochtend ontwaakte in de schemering van de dageraad, besefte hij het: vandaag is de dag! Geen gewone dag, nee, het is Ed’s enige dag. Geboren voor het licht de wereld kust en zich terdege bewust van zijn beperkte tijd, is Ed klaar voor het Grote Meemaken.

Terwijl de wereld zich verstrikt in plannen en agenda’s, hanteert Ed een simpel devies: pluk de dag, niets meer, niets minder.

Met zo’n 300 vleugelslagen per seconde eist Ed zijn kortstondige plekje op in het bestaan. Hij omarmt een bepaald soort joie de vivre waar wij, meerdaagsvliegen, nog een puntje aan kunnen zuigen. Edje leert over paddenstoelen en hun geheime netwerken, over gemoedstoestanden die komen en gaan, over het bruisende stadse leven, opstandige huisplanten die weigeren te buigen en over de gemiste kans van Arjen Robben – een les in imperfectie én moed.

Met al deze wijsheid voelt Ed zich een rijke vlieg, zijn hoofd vol verhalen, zijn hart licht van het leven. Wanneer de avond valt, wanneer alles is gezien, gevoeld en meegemaakt, spreidt Ed zijn vleugels en vliegt hij de nacht in. Hij laat een erfenis achter: een onvergetelijk eendaags leven, een flits van durf in een wereld die soms traag voelt.

Ed is weg, maar zijn vleugels zoemen nog na in de stilte…

(Begin/eind tune creatief geleend van het heerlijke Parel Radio)